علم بیان 

مباحث علم بیان عبارت است از: تشبیه ، استعاره ، مجاز و کنایه .

۱ـ تشبیه : مانند کردن دو شی یا پدیده در وصفی از اوصاف. مانند: « علم در هدایت چون نوراست » در این مثال چهار پایه یا رکن وجود دارد که ارکان تشبیه نامیده می شوند.

الف)  مشبه: موردی که آن را به دیگری مانند کرده ایم. ( علم )

ب)  مشبه به: موردی که مشبه ،  به آن مانند شده است. ( نور )

ج)  ادات تشبیه: کلماتی که میان مشبه و مشبه به رابطه برقرار می کنند. ( چون )

برخی از ادات تشبیه عبارتند از : چون ، چو،  همچون، مانند، به سان ، مثل ، به کردار، پنداری ، گویی و …

د) وجه شبه: صفت مشترک میان مشبه و مشبه به  ( هدایت )

* دریای شور انگیز چشمانت چه زیباست                        آن جا که باید دل به دریا زد همین جاست

* و نگاهم / مثل یک حرف دروغ / شرمگین است و فرو افتاده                                        ( فروغ فرخزاد )

نکته : به مشبه و مشبه به طرفین تشبیه می گویند و هیچ تشبیهی بدون ذکر آن ها شکل نمی گیرد.

گاه ممکن است یکی ازطرفین تشبیه مرکب باشد.

*‌ سر از البرز بر زد قرص خورشید                           چو خون آلوده دزدی سر ز مکمن

مشبه                                                        مشبه به

* وآن قطره ی باران که برافتد به گل سرخ                 چون اشک عروسی است برافتاده به رخسار    ( منوچهری )

نکته : زیباترین تشبیه آن است که وجه شبه و ادات تشبیه در آن حذف شده باشد. ( تشبیه بلیغ )


کاملترین و جامع ترین تحقیق ممکن درباره بیان و بدیع

پروژه منحصر به فرد و نایاب


فرمت:word

تعداد صفحات:۵۶


50,000 ریال – خرید