خیام و حافظ از شاعران پارسی گوی هستند که گرچه مقایسه این دو غریب نشان می دهد اما با هم دارای وجوه اشتراکی هستند خیام شاعری است که در سرودن رباعیات تبهر خاصی داشته و حافظ سرآمد غزل سرایان است خیام در اشعار خود از مرگ، ساده نویسی، روشنگویی و یکرنگی سخن گفته است و حافظ در اشعار خود از موضوع و دیدگاه های خیام استفاده کافی را برده است. اما با بیانی متفاوت تر از خیام و به دلیل شرایط اجتماعی آن عصر حافظ از ابهام گویی و در پرده سخن گفتن استفاده کرده است.